بارقه های آسمانی

خداوندا تو می دانی، چه جانکاه است، ضمیر دل به بار آید در این رنجی که کم یاب است. دلم سوز و لبم آه است، درونم آتش و آب است. اگر بار آورد اما ثمرهایش بسی ناب است. تمنا می کنم جانا، که تا آن لحظه موعود که بار آید ثمرهایش حواست پیش من باشد، که قلبم سخت بی تاب است. زهرا پیربالائی سیزدهم مهر 1395 بارقه های آسمانی...

مولای سربریده ای قـدسیان بگریید ، بــا اشک هـای دیــده بـر پیکــر غــریب و بــر آن ســر بــریــده قـــران نـــاطــق مــا کــردنــد،تکــه تکــه یک تکه اش به صحرا،یک تکه اش به نیزه آغوش داغدارش رنگین زخون پاک است شـایــد کـه خـون اصغـر یـا اکبـرش چکیـده بر خـواهرش بگـویید رخت عـزا بپـوشـد عــزم سفــر کنـــد او، بـــا قــامـت خــمیــده در کربلای عشاق زینب تو کوه صبـــری بـا اینکــه تیــر غـــم ها ،قلب تـو را دریــده آرام ک بارقه های آسمانی...

آی باتدی صبح آچیلدی، زینب نوایه گلدیزهرا دئدی حسین وای، عالم صدایه گلدیجناتیدن ائشیتدی پیغمبر گرامینعلین سیز، عباسیز، کرب و بلایه گلدی خون حسین بوغازدان، جاری اولان زمانییئل اسدی، گون دوتولدی، ظلمت فضایه گلدیتاج الشعرا یحیوی بارقه های آسمانی...

خداوندا تو می دانی، چه جانکاه است، ضمیر دل به بار آید در این رنجی که کم یاب است. دلم سوز و لبم آه است، درونم آتش و آب است. اگر بار آورد اما ثمرهایش بسی ناب است. تمنا می کنم جانا، که تا آن لحظه موعود که بار آید ثمرهایش حواست پیش من باشد، که قلبم سخت بی تاب است. زهرا پیربالائی سیزدهم مهر 1395 بارقه های آسمانی...